Vakantie 2016

Dit jaar is de vakantie begonnen einde mei , traditiegetrouw bij oma Brandt in Nunspeet met daarna een congres van Thijs in Maastricht en och arme, Caro moest de hele tijd op een camping in Eijsden blijven met ons Inja. Wel een tussenstop in Leender-Strijp (net onder Eindhoven) op een SVR camping waar het zeer goed toeven was onder een hele oude appelboom.


Daar heerlijk gewandeld over de hei en in het bos hoewel Inja vond dat het wel wat minder kon. 

IMG 0740


Een van de wandelingen voerde langs een klein oud kappeletje en Inja vond dat hij ook wel eens wat religie mocht opsnuiven.

 

Een rondje hardlopen door Caro had het wat vervelende gevolg dat zij of een kleine stressfractuur, of een probleem met een slijmbeurs kreeg zodat zij deze vakantie waarschijnlijk niet meer zal hardlopen.

Zondag de 22e mei afgedaald naar een camping in Eijsden omdat Thijs daar een internationaal congres had in het MECC. Dit lag in principe op 5 km fietsen maar omdat het weer in eerste instantie nogal nat was door de regen en omdat het rijden met de bus gratis bleek heeft hij het maar niet gefietst.

De zondagavond had Thijs een receptie in het Kruisheren hotel en dat was werkelijk zeer de moeite waard al was het alleen al om de ongeveer 30 oesters die hij heeft gegeten en die waren volgens hem erg lekker. Het hotel is gevestigd in een kerk en heeft een zeer moderne en in het oog springende ingang.

Een nachtje slapen kost hier €275 en dan is de kamer niet eens heel bijzonder voor zover bekend. Thijs heeft heerlijk in zijn eigen bedje in de camper geslapen, in slaap gesust met een volle buik met oesters en het tevreden snurken van de Inja met Caro naast hem. Op dinsdag is Thijs nog even met een boot naar de Pietersberg gegaan en een wandeling gemaakt door de mergelgrotten. Het is een uitgestrekt complex wat nog niet eens helemaal in kaart is gebracht. Het congres duurde tot laat woensdagmiddag waardoor we niet meer echt op woensdag weg konden.

Donderdag ochtend na een wandeling door het nabij gelegen natuurgebied, dat door Caro al was ontdekt,


vertrokken naar het oosten van Frankrijk en wel omdat er een staking was waardoor de toevoer van de diesel wel eens in gevaar zou kunnen komen. De stakers hadden de raffinaderijen geblokkeerd zodat Frankrijk dreigde lam te komen liggen. Wij hadden daarom maar besloten langs de oostgrens te gaan zodat we altijd in Duitsland of Zwitserland zouden kunnen tanken. Oorspronkelijk was het plan om richting Bretagne te gaan omdat de eerste baas van Thijs, Prof van Wijk uit Zuid Afrika, daar in juni het huisje van Annelies zou huren en hij het heel fijn zou vinden om Prof van Wijk weer eens te ontmoeten. De eerste stop in Frankrijk was nu in Xonrupt-Longemer waar we een prachtig plekje kregen toegewezen met uitzicht op het meertje.

Het weer was hier erg aangenaam, niet al te warm maar ook zeker niet te koud. Een eerste wandeling was langs de rand van het meer (nou ja bijna langs de rand dan) naar het kappeltje dat op de foto met enige verbeeldingskracht in het midden te zien is, en daarna maar de BBQ aangestoken en een lekker stukje eendenborst zonder het stukje vette vel ditmaal en dat ging prima.

De volgende dag een mooie wandeling de berg op gemaakt waarbij de terugtocht erg avontuurlijk werd omdat we moesten klimmen en klauteren over een smalle richel naast een stuk waar allerlei stenen al naar beneden waren gekukeld. Inja heeft zich voorbeeldig gedragen daarbij maar het blijft wel een risico want als hij dan een stuk wild zou zien dan kan hij je zo mee naar beneden trekken en das dan waarschijnlijk zeer pijnlijk. Onderweg naar boven kwamen we een boom tegen van meer dan twee eeuwen oud, 49 meter hoog en een omtrek van ruim 4,5 meter.

Bij de ingang van de camping was een model neergezet van een wateraangedreven houtzagerij waarbij de lampen wel wat uit de toon vielen.


Op zaterdag nog een mooie wandeling gemaak die wel erg veel van de dame en de heer (Inja en niet Thijs) heeft gevergd maar het uitzicht was zondermeer de moeite waard voor de mensen van het gezelschap.

Als je heel goed kijkt kan je op de foto hierboven zien wat hieronder ook te zien is en wel ons huisje op wielen.


 Inja had alleen belangstelling in de  terugtocht welke om de 10 meter werd onderbroken met een zitstaking in de hoop dat hij dan weer een snoepje kreeg.

Uiteindelijk begon het hier in de nacht van zaterdag op zondag behoorlijk te keer te gaan met onweer en regen hoewel we later hoorden dat het elders nog erger was.

Na drie dagen de boel maar weer ingepakt en op weg naar de volgende bestemming in de hoop dat het wat beter zo worden maar dat bleek tegen te vallen. We zijn terecht gekomen op een camping in Ornant en dit was geen succes in die zin dat het misschien wel een aardig plaatsje was met een heus chateau op een berg maar de regen liet het wel wat in het water vallen en Inja had er ook echt geen zin in. 

De volgende dag, ook omdat de berichten voor wat betreft de aanvoer van diesel verbeterd waren, toch maar richting Bretagne gegaan en de eerste stop was in het plaatsje Vermenton en daar zijn we op een hele mooie camping aangekomen.

Vergeten een foto van de standplaats te maken maar het was onder een paar bomen op een klein verhard stukje en op zich helemaal prima.

Helaas was het weer zondermeer slecht te noemen omdat het nagenoeg de hele dag  fors regende. eerst aan het einde van de middag werd het wat minder nat. Toen toch maar gaan wandelen en onder andere langs een soort wasgebouwtje gekomen.


De eerste wandeling ging over de velden net buiten het dorp wat als het mooi weer is waarschijnlijk wel een mooi uitzicht geeft maar nu maar weinig te zien behalve nattigheid en wolken. de volgende dag was het wel wat beter en toen een wandeling gemaakt langs een oude trekvaart. Om daar te komen moesten wel wel eerst over een wat gammele brug waar Inja niet erg blij van werd. Met gespreide tenen gaat hij daar dan overheen. We hadden besloten om die middag maar weer wat verder te trekken om zo langzaam maar zeker toch richting Bretagene te gaan. Nou dat hebben we geweten! De planning was om naar Vendôme te gaan en dat in een paar uur te doen. Vertrek even na 12 en het werd eerst half 8 voordat we er waren en dat voor 275Km!

Bij Orleans was het een groot drama met afgesloten wegen (ook de Peage!) en ongelooflijk veel deviations zonder dat echter werd aangegeven waar dat dan wel naar toe zou gaan. Een paar keer op hetzelfde stuk gestrand en toen ten einde raad maar dwars door de stad naar een grote D-weg en dat lukte. Onderweg in Montargis hebben we echt heel veel ellende gezien in de vorm van overstromingen van huizen en zo. Het deed ons ook wel wat denken aan onze eerste motorvakantie toen we ook door noodweer waren overvallen.


Uiteindelijk dus in Vendôme aangekomen en was het inmiddels ook wat droger geworden. we zijn maar direct even de stad in gegaan (makkelijk zo’n stadscamping) en de eerste indrukken waren heel leuk. Een mooi verzorgd oud centrum wat ook nog eens goed uitgelicht was. De rivier de Loir (niet de verwarren met de Loire) die het stadje omspoelt spoelde ook met meer dan gebruikelijk geweld door de stad. Een man die hier woont had het nog nooit zo gezien.

Later, terug bij de camper die overigens vanwege de overstroming van de camping buiten op de camperplaats moest blijven staan, hebben we gehoord dat het echt drama was in Orleans, Blois enzovoort.

Op 2 juni maar de echte stadswandeling gemaakt waarbij Caro weer onvolprezen de wetenswaardigheden kon oplepelen. Een echt mooi stadje wat betreft het oude centrum.

Omdat het toch weer wat ging regenen maar de eerste de beste gelegenheid in gedoken en daar heerlijk gelunchd. Moules Marinieres met frites en brood. Thijs wilde natuurlijk nog een toetje en toen hij zag wat de serveerster uit de vitrine haalde lag Caro dubbel van het lachen omdat Thijs zo onzettend blij keek wat ook gezien het formaat van het toetje zondermeer gerechtvaardigd was. Ile Flotante uit eigen keuken.

Na de lunch de wandeling via het chateau afgemaakt en Inja naar de camper geleid omdat hij inmiddels ook wel honger had gekregen.

Het plan was om naar een camping vlakbij St Malo te gaan maar onderweg hiernaar toe kwam er bericht binnen van Annelies dat prof van Wijk de 5e juni al weer uit het huis van Annelies zou vertrekken omdat hij hier zich niet echt happy voelde omdermeer door wat onzeker gevoel bij het lopen over trappen en dergelijke. inmiddels waren we wel al in St Malo aangekomen en in overleg hebben we besloten om dan toch maar door te rijden naar Le Mesnil-Villeman waar prof en Tessa dan nog waren. Bij aankomst daar was het eerst wel wat moeilijk door het toegangshek te komen hoewel Annelies had gezegd dat dat makkelijk zou kunnen. Prof en Tessa waren er echter niet maar prof kwam wat later toch aanrijden en vertelde dat Tessa bij de MacDonalds zat te zoeken naar andere onderkomens. dat kon alleen maar daar omdat zij in het huis geen verbinding kregen met internet. dit bleek wel makkelijk op te lossen zodat Thijs en prof van Wijk Tessa zijn gaan halen. Bij terugkomst gauw de apple van Tessa op het internet en kon een en ander weer worden opgepakt. Tessa Had wel al wat gevonden maar het contact met de eigenaresse was wat gecompliceerd en Caro heeft op een gegeven moment de telefoon in het Frans beantwoord en vervolgens zo goed mogelijk in het Engels vertaald. Caro had niet het idee dat het een en ander nog zou lukken omdat de andere kant stond op het doorsturen van een contract wat dan weer getekend terug gestuurd zou moeten worden wat niet kon omdat er geen printer was. Ook moest er direct geld overgemaakt worden en dat is op zich ook nog al een kluif. ’s Avonds hebben Caro en Thijs samen het eten verzorgd met onder andere canard en (koude, door de telefoongesprekken met de dame van het andere huis) frites en salade. het was al met al een heel memorabele avond en Thijs was echt heel blij dat hij toch nog met zijn eerste baas in levende lijve heeft kunnen praten. Afgesproken dat mochten we ooit naar SA gaan dat we langs gaan (als zij dan tenminste nog in SA zijn wat het zijn wel wat globetrotters). we zullen zien, voorlopig houdt Inja ons nog in Europa.

op 4 juni ’s morgens afscheid genomen, wij richting de kust en prof en Tessa richting binnenland waar achtera]af Parijs nog steeds ondergelopen was vanwege onder andere het springtij maar daar gingen zij niet direct naar toe.

Wij zijn gegaan naar een camping in het dorpje St Jean-de-Rivière 

aan de zuidwestkust van Normandie waar we redelijk op tijd aankwamen en maar meteen een wandeling langs het strand hebben gemaakt. Omdat Thijs zonodig met een steen wilde keilen over het vlakke oceaan water meende Inja dat hij hier maar spontaan achteraan moest en meneer ging behoorlijk ver het water in en wilde ook niet zo maar terug komen. 

Op de foto’s lijkt het niet zo maar hij was best ver gegaan.  Ruim een uur gewandeld en het weer leek wat op te knappen. ’s Avonds kon er zo maar gebarbecued worden en dat was weer eens voor het eerst in deze nu inmiddels 3e week van onze natte vakantie. 

Caro is ’  middags nog op het fietsje naar het dorp gegaan voor wat inkopen en kwam terug met heerlijke oesters uit St Vaast (waar we vorige keer de lekkerste oesters van de hele wereld hebben gehad). De volgende dag over het strand naar het dorp om brood te kopen en na een kopje koffie terug. De eigenaar van de koffietent had het niet zo op de stakingen over de pensioenleeftijd en vond dat er inderdaad langer gewerkt moest worden om ook de jeugd nog een kans op pensioen te geven. Terug bij de camper lekker gelunched en verder niet veel gedaan anders dan maar weer barbecuen later op de dag. Het weer werd wel steeds wat beter zodat we buiten konden eten en het bed van Inja niet afgehaald hoefde te worden. Wel alles zover klaar gemaakt voor het vetrek van de volgende dag zodat we vroeg na de wandeling met Inja weg zouden kunnen naar onze volgende punt en nu vlakbij Caen en wel op de camping Point du Jour in Merville-Franceville. Onze rit was op 6 juni en dat was te merken ook aan alle oude willey’s jeep en ander oud spul op de weg. Onder andere langs Pegasus Bridge gekomen waar de eerste dode is gevallen van de invasie in Normandie op 6 juni 1944.

Op de camping aangekomen was er geen plekje meer met uitzicht over de oceaan maar uiteindelijk is dat misschien ook maar beter omdat we nu wat meer uit de wind zitten die wel wat frisser is als die over het water komt aanwaaien. In de zon is het echter heerlijk toeven.

Het strand is hier veel breder en minder stenen dan in St Jean de la Rivière. 


Op de dag van aankomst zijn we eerst via de weg naar het dorp gelopen omdat er op het strand een bordje stond dat het verboden voor honden was maar bij de ingang van de camping zeiden ze dat dat allemaal wel wat meeviel en dat we gewoon het strand op konden. In het dorp was bijna alles dicht, waarschijnlijk vanwege 6e juni, en daar na het nuttigen van een ijsje het strand opgegaan en terug naar de camping wat veel minder ver bleek te zijn dan over de weg.

Op 7 juni maar weer naar het dorp om brood te halen en een gaufre te halen voor Thijs. ’s Middags is Thijs in de Atlantic gaan zwemmen (oke alleen maar in het water geweest maar wel bijna kopje onder) en Inja werd aangemoedigd om de baas maar te gaan redden maar dit werd snel onderdrukt toen hij bijna door een golf(je) werd omgegooid en hij er ineens geen zin meer in had om wat dieper het water in te gaan.

’s Middags maar weer over het strand naar het dorp voor een creppe voor Thijs en een wandeling voor Inja.


Wordt vervolgd


© W.M. Brandt 2014